Podział metod zarządzania:

a. ze względu na strukturę zatrudnionych pracowników w organizacji:

I.      Metody menedżerów: analizy strategiczne, analizy wartości, analiza konkurencji, zarządzanie jakością, zarządzanie zmianą, zarządzanie karierą, zarządzanie projektami itp.

II.    Metody osób kształtujących pracowników: metody twórczego myślenia (heurystyczne, synektyczne, kontrastowania), zarządzanie czasem, zmiany zachowań pracowników.

III. Metody pracowników operacyjnych: metody rozwiązywania problemów, rozumowania logicznego, niezawodności i ryzyka.

IV.            Metody organizatorów: kierowania kosztami, zarządzania informacjami, zarządzanie przepływami materialnymi.

V.  Narzędzia techników – metody pomiaru czasu pracy, planowanie, analizy statystyczne, metody wspomagania projektowania, teoria grafów itd.

a. ze względu na charakter oddziaływania menedżerów w organizacji:

I.      Upraszczające pracę kierowniczą lub ukierunkowane na wzrost produkcji (np. zarządzanie przez cele),

II.    Ukierunkowane na poprawę stosunków międzyludzkich (np. zarządzanie przez partycypację),

III. Kompleksowe (np. analiza systemowa).

Wybrane metody twórczego rozwiązywania problemów w organizacji uczącej się: 

Metoda grupowego ustalania priorytetów (metoda nominalna):

·        uczestników dzieli się na grupy,

·        wybiera się lidera grupy,

·        przedstawia się zagadnienie w formie pytania,

·        każdy z uczestników wymyśla i zapisuje rozwiązania,

·        zbierane i porządkowane pomysłów na podstawie podobieństw,

·        oceniane i wartościowanie przez wszystkich (zwykle na podstawie punktów w skali 1-5),

·        przedstawienie zbiorcze wyników.

Metoda burzy mózgów – jest metodą heurystyczną, składającą się z następujących kroków:

1. Ustalenie problemu,

2. Podanie zasad burzy mózgów,

3. Produkowanie pomysłów i ich zapisywanie,

4. Ocena przedstawionych pomysłów.

Zasady metody burzy mózgów:

*     wykluczenie krytyki,

*      popieranie pomysłowości,

*     zachęcanie do tworzenia wielu pomysłów,

*    zachęcenie do łączenia i ulepszania pomysłów.

Oddzielenie krytyki i oceny pomysłu związane jest z dwoma zespołami: twórczym i oceniającym.

Metody synektyczne oparte są na kojarzeniu ze sobą różnych zjawisk, które niekoniecznie mają ze sobą związek.

Narzędziem tej metody jest zjawisko analogii.

Analogia – wnioskowanie dotyczące własnej sytuacji na podstawie podobieństw do innych sytuacji (podobnych cech).

Rodzaje analogii:

      bezpośrednia, symboliczna, personalna, fantastyczna.

 Wykorzystywanie zjawisk przyrody do tworzenia nowych rozwiązań.

Benchmarking – jako narzędzie metod synektycznych.

Metody projektowania idealnego:

     · modele,

     · symulacja.

Model to sposób przedstawienia sytuacji umożliwiający opisywanie, wyjaśnianie, kontrolowanie i przewidywanie jej elementów składowych oraz wzajemnych relacji między nimi.

Symulacja to sposób wykorzystania modelu dla porównania alternatywnych przebiegów zdarzeń i oszacowania prawdopodobnego wpływu czynników, na które możemy w mniejszy lub większy sposób wpływać.

Symulacja a wariantowość i prognozowanie.

Metody kontrastowania – istotą tych metod jest zestawienie i porównanie dowolnej liczby elementów dla przeprowadzenia wnioskowania poprzez zanegowanie, przeciwieństwa, zaprzeczenia itp., czyli wymuszonego kontrastowania.
 

Metoda szczegółów – metoda detektywa, badająca poszczególne symptomy w celu ich wyeliminowania (negatywne) lub wzmacniania (pozytywne).

Metoda adwokata – broni się analizowany wariant, odpierając zarzuty przeciw niemu.

Metoda adwokata diabła – krytykuje się dane rozwiązanie, dopatrując się wszystkich negatywnych czynników, aby poznać dobrze dane zjawisko.

Metoda wykorzystywania błędów – fałszywa hipoteza może być źródłem pozytywnego odkrycia lub też poszukiwania czynników pogarszających sytuację, może przyczynić się do jej poprawy.

Metoda za i przeciw – polega na gromadzeniu pomysłów rozwiązań, ocenianiu i zestawianiu według zalet i wad.

 Wykorzystuje się tutaj:

·        metodę punktową:

           – np. w skali od –3 do +3,

·        tabelkę znaków:

            np. – (minus) i + (plus);

          lub – – (dwa minusy) i  + + (dwa plusy), a także (– +).

Ostatnie uaktualnienie : 06-01-2010 16:33

Słowa kluczowe : Metody Zarządzania

Średnia ocena użytkownika

Brak ocen